A PHP Error was encountered

Severity: Warning

Message: Invalid argument supplied for foreach()

Filename: controllers/welcome.php

Line Number: 1747

Cypriahealth

Πού οφείλεται η αναβλητικότητα και πώς αντιμετωπίζεται;

13/12/2017

Σύμφωνα με τον Vanden Heuvel, η επιδίωξη της άμεσης ευχαρίστησης είναι συνδέεται με την αναβλητικότητα. Κάποιος μπορεί να προτιμά την αποφυγή αρνητικών συναισθημάτων και να καθυστερεί τις εργασίες που του προκαλούν άγχος. 

Επιπτώσεις

Η αναβλητικότητα μπορεί να οδηγήσει σε άγχος, σε μια αίσθηση ενοχής και κρίσης, στην σοβαρή απώλεια παραγωγικότητας, καθώς και στην κοινωνική αποδοκιμασία για την μη τήρηση ευθυνών ή δεσμεύσεων. Αυτά τα συναισθήματα, συνδυαζόμενα, μπορούν να προκαλέσουν περαιτέρω αναβλητικότητα. 

Αν και θεωρείται ως φυσιολογικό οι άνθρωποι να αναβάλλουν τις υποχρεώσεις τους έως κάποιο βαθμό, αυτό εξελίσσεται σε πρόβλημα όταν δυσκολεύει τη φυσιολογική λειτουργία του ατόμου. Η χρόνια αναβλητικότητα μπορεί να είναι σημάδι μιας υποβόσκουσας ψυχικής διαταραχής. 

Τέτοιου είδους αναβολές μπορεί να δυσκολεύουν τα άτομα να ζητήσουν στήριξη λόγω του κοινωνικού στίγματος και της πεποίθησης ότι η αναβολή προς τα καθήκοντα προκαλείται από τεμπελιά, χαμηλή δύναμη θέλησης ή χαμηλή φιλοδοξία. 

Από την άλλη, πολλοί βλέπουν την αναβλητικότητα ως ένα χρήσιμο τρόπο να δούνε τι είναι σημαντικό για εκείνους προσωπικά, καθώς σπάνια κάποιος αναβάλλει κάτι αν πραγματικά πιστεύει στην αξία του πράγματος που έχει να κάνει.

Ποιοι είναι οι λόγοι που μας κάνουν αναβλητικούς;

Δεν θέλουμε να κάνουμε πράγματα που δεν μας αρέσουν ή μας αναστατώνουν με οποιονδήποτε τρόπο. Για παράδειγμα, αναβάλλουμε μια επίσκεψη στον γιατρό, γιατί δεν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε μια ενδεχομένως αρνητική κατάσταση, αλλά θέλουμε να συνεχίσουμε να νιώθουμε καλά.

Συχνά οι προθέσεις μας ή/και ο στόχος μας είναι ασαφείς ή δεν είναι αρκετά ισχυροί για να μας κινητοποιήσουν. Αυτή η δίαιτα που ξεκινάει πάντα από Δευτέρα είναι ένα κλασικό παράδειγμα αναβολής.

Η προσοχή μας αποσπάται εύκολα. Θα γράψουμε, για παράδειγμα, την επιστολή που πρέπει, αφού πρώτα απαντήσουμε στο μήνυμα της φίλης, διαβάσουμε ένα mail, τσεκάρουμε το facebook, δούμε τι καιρό θα κάνει αύριο… και ξαφνικά η μέρα πέρασε και η επιστολή δεν έχει ακόμα γραφτεί.

Αναβάλλουμε πράγματα από φόβο, επειδή λόγου χάρη νομίζουμε ότι δεν έχουμε τις δυνάμεις και τα προσόντα που απαιτούνται ή ανησυχούμε για τα αποτελέσματα μιας πιθανής ενέργειας ή πρωτοβουλίας μας. Γενικά ο φόβος -το άγχος της αποτυχίας- είναι ένας παράγοντας που μας κρατάει πίσω.

Φυσικά σημαντικά ρόλο παίζει και η αυτοεξαπάτηση. Δηλαδή τα μικρά ψέματα που λέμε στον εαυτό μας για να μην ξεκινήσουμε μια εργασία, για να μην τακτοποιήσουμε τον χώρο μας, για να αποφύγουμε μια συνάντηση με έναν φίλο ή γνωστό, ακόμα και να μην ασχοληθούμε με απλά καθημερινά πράγματα που αν συσσωρευτούν γνωρίζουμε το άγχος που θα μας προκαλέσουν.

Η επίδραση της  «προθεσμίας»

Όταν πρέπει να προλάβουμε μια προθεσμία, καθώς βλέπουμε τον χρόνο να τελειώνει, τους μήνες να γίνονται εβδομάδες, τις εβδομάδες να γίνονται μέρες και τις μέρες ώρες, αυξάνεται η αδρεναλίνη, κάτι που μας δίνει περισσότερη ενέργεια και μας κάνει να αφήνουμε καθετί στην άκρη, ακόμη και τον ύπνο ή το φαγητό και να εστιάζουμε σε αυτό που στο οποίο πριν δεν μπορούσαμε να εστιάσουμε. Αν φέρουμε εις πέρας το έργο μας, έστω και καθυστερημένα, ανακουφιζόμαστε και δεν πειθόμαστε για την αναγκαιότητα να καταπολεμήσουμε την αναβλητικότητά μας. Τα καταφέραμε, ωστόσο με άγχος, τύψεις, σωματική εξάντληση και σίγουρα όχι τόσο καλά όσο θα μπορούσαμε. 

Από την άλλη, τι γίνεται όταν δεν υπάρχει κάποια προθεσμία να ασκεί πίεση; Όταν η αναβλητικότητα εμπλέκεται σε θέματα και στόχους ζωής; Μπορεί κάποιος να αναβάλει συνεχώς με αποτέλεσμα να καθυστερεί πολύ ή ποτέ να μην ξεκινά αυτό που θέλει, να μην πετυχαίνει τον στόχο του, να μην απολαμβάνει αυτό που επιθυμεί. Να τελειώσει τη σχολή, να ξεκινήσει μια εργασία, να επικοινωνήσει με κάποιον, να ταξιδέψει, να δημιουργήσει.

Πώς μπορούμε  να αντιμετωπίσουμε πρακτικά το πρόβλημα; 

Η τακτική της πίτσας

Χωρίζουμε τη δραστηριότητα που έχουμε να κάνουμε σε τέσσερα μέρη των 5’ λεπτών.

Στο τέλος κάθε 5λεπτου κάνουμε ένα διάλλειμα για νερό ή χυμό. Και μετά συνεχίσουμε την δραστηριότητά μας για τα επόμενα 5λεπτά. Μπορούμε να έχουμε όσα 5λεπτά χρειαζόμαστε, αρκεί να τα τηρούμε.

Η τακτική του βουνού

Η εργασία που πρέπει να κάνουμε μπορεί να μας φαίνεται σαν βουνό. Συσσωρευμένα χαρτιά ή λογαριασμοί.  Ο κήπος που θέλουμε να περιποιηθούμε αλλά το αφήνουμε για την επόμενη μέρα, εβδομάδα ή και μήνα. Το βιβλίο που θέλουμε να διαβάσουμε αλλά παραμένει στο ράφι για μήνες.

Με την τακτική αυτή, χωρίζουμε τις εργασίες σε 20’ που θα αφιερώνουμε καθημερινά. Με την προϋπόθεση  να είμαστε αφοσιωμένοι στην εργασία μας κατά τη διάρκεια της ώρας που ορίσαμε. Κατά αυτόν τον τρόπο μας δημιουργείται λιγότερο άγχος γιατί κατορθώνουμε να ολοκληρώσουμε την εργασία ενώ μας μένει και χρόνος για να σκεφτούμε άλλα πράγματα αλλά και να αξιοποιήσουμε διαφορετικά τον χρόνο μας.

Η βασικότερη τακτική βέβαια είναι να κάνουμε την εργασία μας στο ‘‘εδώ και τώρα’’. Απλά να το κάνουμε χωρίς να το αφήσουμε να μας καθυστερήσει οποιαδήποτε εκ των υστέρων σκέψη.

- Υπάρχει και ένας άλλος τρόπος που συνήθως δεν προτιμάται. Να φτάσουμε στην ρίζα του προβλήματος.

- Tι είναι αυτό που μας κάνουμε να αναβάλλουμε τη συγκεκριμένη δραστηριότητα;

- Τι είναι αυτό που μας κάνει να αναβάλλουμε την συνάντηση με τον φίλο/η μας;

- Υπάρχει φόβος ή δεν υπάρχει αρκετή θέληση;

Αυτές είναι  μόνο μερικές από μια πληθώρα τακτικών που υπάρχουν για να αντιμετωπίσουμε την αναβλητικότητα μας. Μπορούμε να ξεκινήσουμε με μικρά βήματα και μικρές καθημερινές ‘‘ασκήσεις’’ για να αρχίσουμε να ξεπερνάμε την αναβλητικότητα και να δημιουργούμε περισσότερο χρόνο για δημιουργική σκέψη αλλά και μια πιο ποιοτική καθημερινότητα με όσο το δυνατόν λιγότερο άγχος.

 

Send to Facebook Tweet This Share